|
ANNA SKUBIK - FEDRA ANNA SKUBIK
FEDRA
sala kameralna
16, 17.01.2012 / godz. 19:00
ARDEF wg. J. Racine
przekład: Artur Międzyrzecki
inscenizacja i reżyseria: Bogusław Kierc
lalki: Anna Żak
muzyka: Stephan Micus, Daniel Georgiev
Wystąpi : Anna Skubik
Scenariusz monodramu powstał w oparciu o tekst „Fedry” Jean Racine’a. Spektakl inspirowany jest mitem Fedry, jako kobiety fatalnej, która przez swoją nieokiełznaną namiętność i miłość do pasierba doprowadza do tragedii i upadku królestwa. Jest to sztuka o kobiecie jako o żywiole namiętności silniejszej niż ona sama, o odwadze życia i śmierci w zgodzie z prawdą, własną prawdą. Monodram, w którym aktorka wprowadza nas w świat jej nieokiełznanej i niemożliwej miłości.
W spektaklu zostały wykorzystane fragmenty języka nowogreckiego.
Zapewne jest to przedstawienie o wulkanicznym żywiole pożądania i miłości niemożliwej. Ten żywioł szaleje w kobiecie i tym żywiołem jest kobieta. Zatracająca się w nim tak samo, jak on się w niej zatracił i… odnalazł jeszcze większy wigor.
Fedra pokochała Hipolita, swojego pasierba. Samym pożądaniem przekracza próg podwójnego tabu: zdrady i duchowego kazirodztwa. Nic z tego, czego najnamiętniej pragnie, nie zostanie spełnione, a przecież doprowadzi do rzeczywistej, krwawej tragedii. Dlaczego – wobec tej niemożliwości; niemożliwości założonej i niemożliwości faktycznej – Fedra nie wycofuje się z tego wewnętrznego biegu? Bo bardziej od tego, co wie o uporządkowanych i godnych człowieka uczuciach, pociąga ją to, czego nie wie, ale – co naprawdę dzieje się w jej ciele i duchowych schowkach, co dzieje się w jej zmysłach i myślach naprawdę. Bez sankcji i powinności, które zna i według których osądza samą siebie. Bezlitośnie. Bezlitośnie, ale z czułą mądrością odnosząc się do swojego nieszczęścia tak, jak odniosłaby się do nieszczęścia innego człowieka ryzykującego podróż w głąb chwilowo nieczynnego wulkanu swoich namiętności. Być może – w głąb Ciebie.
Nasza Fedra nosi lustrzane odbicie swojego imienia: Ardef. Albo imię czytane wstecz. Jak historia jej losu, którą opowiada na krótko przed śmiercią. Od końca do początku. Albowiem - powtórzmy za Eliotem – „W moim początku jest mój kres”. Zresztą może to „tylko” historia aktorki, która żyje w stanie ustawicznego ryzyka zanurzania się w losach innych ludzi, albo zanurzania losów innych ludzi w swoim losie?
- Bogusław Kierc
fot. Danuta Kierc
Bogusław Kierc- poeta, reżyser, aktor. Autor ponad trzydziestu książek poetyckich i eseistycznych. Dramaturg i pedagog. Edytor utworów Rafała Wojaczka. Za swoją aktywność artystyczną uhonorowany wieloma nagrodami i odznaczeniami (m.in. Nagrodą im. Jana Dormana, Nagrodą Polcul-Foundation, Medalem im. Anny Kamieńskiej, Medalem Gloria Artis). W ostatnich latach wydał eseje: „Ciało z mojego ciała. Szkice o obrazach Tadeusza Boruty” (2005), „Rafał Wojaczek. Prawdziwe życie bohatera” (2007), traktat eseistyczno- poetycki „Bazgroły dla składacza modeli latających” (2010) oraz tom poezji „Rtęć” (2010). Istotną sferą jego twórczości jest teatr jednego aktora. Kilka realizacji tego teatru pozostało szczególnie wyraziście w pamięci widzów i krytyków: m.in. nagradzane przedstawienia: „Śmieszni z gniewu a z bólu tak bliscy” według Juliana Przybosia, autorski „Zaskroniec” czy „Mój trup” według Adama Mickiewicza.
We Wrocławskim Teatrze Współczesnym można zobaczyć Kierca w jego ostatniej roli Leara w „Królu Learze” wyreżyserowanym przez Cezarijusa Graużinisa.
fot. Sabin Kluszczyński
Anna Skubik - aktorka, lalkarka. Ukończyła Wrocławski wydział lalkarski. Pracowała w Toruńskim teatrze "Baj Pomorski". Zainspirowana przez Mirosława Kocura wyruszyła do Grecji, aby nauczyć sie języka nowogreckiego i zapoznać się z teatrem antycznym.
W Atenach spędziła sześć lat kształcąc się artystycznie i współpracując z teatrami: Helix i Stoa.
W 2007 we współpracy z Romualdem Wicza-Pokojskim (twórcą toruńskiego Teatru Wiczy), powstał jej pierwszy monodram: "Złamane paznokcie. Rzecz o Marlenie Dietrich". Spektakl ten był prezentowany na wielu festiwalach krajowych i międzynarodowych. Spektaklem tym zdobyła nagrodę Grand Prix na festiwalu Teatrów Jednego Aktora we Wrocławiu w 2008, nagrodę za innowacje w lalkarstwie na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Lalkarskiej w Pradze 2009 i nagrodę za kreacje aktorska ZASP-u na Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora w Toruniu 2009. Annę fascynują języki obce dlatego też " Złamane Paznokcie" zostały przez nią zagrane w języku polskim, angielskim, nowogreckim i hiszpańskim.
Od maja 2009 pracowała we Wrocławskim Teatrze Lalek, gdzie dzięki współpracy z artystą amerykańskim ( Anthony Nikolchev) powstał jej kolejny monodram: "Obejmij mnie". Anna prezentowała swoją prace artystyczną w wielu miejscach: Grecji, Armenii, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Hiszpanii, USA, Stowarzyszonych Emiratach Arabskich, Niemczech. Jej zainteresowanie tworzeniem teatru, w którym elementy lalkarstwa są jednym z wielu środków wyrazu aktorskiego i są niezbędne dla jego pełnego wyrazu, wszędzie były przyjmowane z zachwytem i pozytywnym odbiorem..
Anna Żak -urodzona w Warszawie, gdzie skończyła liceum plastyczne. Obecnie studentka III roku rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu w pracowni prof. Christosa Mandziosa. W swoich pracach zwraca uwagę na takie zjawiska jak światło, cień, odbicie. Robi obiekty i instalacje i lalki.
Bilety:
Back
|
